Ik had eerst een andere web-log, maar aangezien ik daar heel makkelijk te vinden was, en sommige mensen niet hoeven te weten wat er allemaal speelt een nieuwe web-log.
Ik ben een jonge meid van 21 jaar, die in het laatste jaar van haar studie zit en nu al 5 jaar een grote kinderwens had. Rond mijn 16de begon het gevoel mij te bekruipen hoe geweldig het wel niet zou zijn om een kindje te hebben. Een volmaakt mensje wat jij gebaard hebt. En dat gevoel is sindsdien met de dag sterker geworden. En het is echt niet dat ik het romantiseer, ik weet hoe kinderen kunnen zijn. Dat je met pech de eerst komende jaren niet de nachten door kan slapen etc. Maar dat alles weegt niet op tegen het krijgen van een kindje.
Maar goed mijn situatie is nu verre van ideaal, dus ik luister naar mijn verstand en niet naar mijn gevoel. Ik heb geen relatie, ik ben nog bezig met mijn studie. Dus ik kan een kindje nu geen stabiel leven geven. Dus dit zal ik ook niet doen. Maar dat maakt het niet minder moeilijk op sommige momenten.
Zo hoorde ik nu dat een meisje dat ik ken zwanger is. Dat meisje is 16 jaar, en het was een ongelukje, maar toch kiest ze ervoor het kindje te houden. En dan knaagt het gewoon, ik wacht eigenlijk al vijf jaar tot ik eraan mag beginnen en haar overkomt het zomaar. En nu kom je op een leeftijd dat ook meer mensen van je eigen leeftijd zwanger raken. En dan ben ik toch even jaloers, en denk ik wanneer zou mijn situatie er aan toe zijn om voor een kindje te mogen gaan? De ene dag denk ik, ik loop binnenkort die leuke kerel wel tegen het lijf waar ik heel gelukkig mee ga worden voor de rest van mijn leven en waar ik een gezinnetje mee ga stichten. Maar de andere dag, denk ik dat ik de eeuwige vrijgezel blijf. Maar kinderen die gaan er wel komen, dat is een ding wat heeel zeker is!!
Liefs mij
